Żywy Różaniec

"Modlitwa różańcowa jest modlitwą człowieka za człowieka; jest modlitwą ludzkiej solidarności, modlitwą wspólną odkupionych, która odbija w sobie ducha i intencje pierwszej z odkupionych, Maryi, Matki i obrazu Kościoła; jest modlitwą za wszystkich ludzi świata i historii, żywych i umarłych, powołanych do tworzenia wraz z nami Ciała Chrystusa i do stania się wraz z Nim współdziedzicami chwały Ojca" (Jan Paweł II).

Zdjęcia z I Ogólnopolskiej Pielgrzymki Żywego Różańca na Jasną Górę
1 czerwca 2013 r.


Zdjęcia z pielgrzymki Żywego Różańca do Loretto k/Warszawy
8 września 2013 r.


Audycja o Żywym Różańcu
audycja z cyklu Audycje dla małżonków i rodziców
z udziałem o. Stanisława Przepierskiego OP
wyemitowana w Radio Maryja 8 maja 2012 r.

Intencje różańcowe w roku 2013

Historia Stowarzyszenia Żywego Różańca

_Od połowy XIX wieku najbardziej popularną różańcową wspólnotę modlitewną stanowi Stowarzyszenie Żywego Różańca, założone przez Paulinę Jaricot (1799-1862) w Lyonie w roku 1826. "Najważniejszą... rzeczą i najtrudniejszą jest uczynić różaniec modlitwą wszystkich" - napisała wtedy. Każdy człowiek może znaleźć w ciągu dnia kilka minut, aby odmówić dziesiątek różańca, czyli jedną tajemnicę. Paulina Jaricot zaczęła organizować piętnastoosobowe grupy, nazwane później „żywymi różami”. Każda z osób tworzących piętnastkę zobowiązywała się do odmawiania jednej tajemnicy, czyli wszyscy razem odmawiają codziennie cały różaniec. Wszystkich członków róży dotyczy taka sama zasługa jakby odmówili cały różaniec. Nieodmówienie tajemnicy nie oznacza grzechu, a utratę zasługi. Celem Stowarzyszenia Żywego Różańca jest według Założycielki wspieranie modlitwą, ofiarą duchową i materialną działań misyjnych Kościoła. Dziełu Pauliny Jaricot udzieliło poparcia wielu biskupów oraz ojciec generał Zakonu Kaznodziejskiego, który przyłączył Stowarzyszenie Żywego Różańca do wielkiej historycznej dominikańskiej Rodziny Różańcowej, obejmującej Bractwa Różańcowe i Różaniec Wieczysty. Wkrótce papież Grzegorz XVI wydał breve aprobujące stowarzyszenie. Żywy Różaniec w krótkim czasie rozprzestrzenił się w całej Francji, a następnie na świecie. Po pięciu latach, w roku 1831, Paulina Jaricot napisała:

"Liczba odmawiających dziesiątek różańca rośnie z niewiarygodną szybkością we Włoszech, Szwajcarii, Belgii, Anglii i wielu regionach Ameryki. (...) Wszędzie, gdzie tworzą się piętnastki, można zauważyć nie notowane wcześniej umacnianie się dobra". Kilka lat później dodała: "Stopniowo stajemy się zjednoczeni w modlitwie ze wszystkimi ludźmi świata".

Papież Leon XIII w breve z 13 czerwca 1881 roku napisał m.in.

"Paulinie Jaricot ... zawdzięczamy szczęśliwy pomysł rozdzielenia wśród piętnastu osób piętnastu dziesiątków Różańca. W ten sposób ... cudownie rozpowszechniła i uczyniła nieustanną modlitwę do Matki Bożej".

Założycielka Żywego Różańca, Paulina Jaricot pragnęła, aby modlitwa różańcowa wsparła zainicjowane przez nią kilka lat wcześniej Dzieło Rozkrzewiania Wiary, które w stulecie powstania, 3 maja 1922 roku, papież Pius XI uczynił Papieskim i polecił wprowadzić w całym Kościele. Misyjne korzenie Żywego Różańca na nowo odkrył w latach pięćdziesiątych XX wieku dyrektor Papieskiego Dzieła Rozkrzewiania Wiary w USA, abp. Sheen.

Rozpoczynając 25. rok swojego pontyfikatu, Jan Paweł II w liście apostolskim zatytułowanym „Różaniec Dziewicy Maryi” ogłosił Rok Różańca (okres od października 2002 do października 2003 roku). Ojciec Święty wprowadził nową część różańca, tajemnice światła, uwzględniające lata publicznej działalności Pana Jezusa, „aby różaniec w pełniejszy sposób można było nazwać streszczeniem Ewangelii”. Odtąd cały różaniec liczy 20 tajemnic, czyli żywe róże składają się z 20 osób.

W Roku Różańca Jan Paweł II podziękował członkom Żywego Różańca na całym świecie za to, że modląc się w papieskich intencjach misyjnych wspierają dzieło ewangelizacji na wszystkich kontynentach, a tym samym i jego posługę.


Ceremoniał Żywego Różańca

Obecnie Żywy Różaniec istnieje prawie w każdej parafii, także w naszej. Parafialna wspólnota Żywego Różańca jest jednostką autonomiczną, tzn. wspólnoty parafialne nie łączą się w struktury ogólnokrajowe, czy światowe. W Polsce obowiązuje Ceremoniał Żywego Różańca, opracowany przez ojca Szymona Niezgodę OP w roku 1977 dla uczczenia stulecia objawień Matki Bożej w Gietrzwałdzie, zatwierdzony przez Prymasa Polski, Stefana kardynała Wyszyńskiego.

Członkowie Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, osiem razy w roku, mianowicie:

  • w dniu przyjęcia do Żywego Różańca,
  • Narodzenia Pana Jezusa (25 XII),
  • Ofiarowania Pańskiego (2 II),
  • Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie (25 III),
  • Zmartwychwstania Pańskiego (zgodnie z kalendarzem liturgicznym),
  • Wniebowzięcia Matki Bożej (15 VIII),
  • w święto Królowej Różańca świętego (w naszej Parafii w pierwszą niedzielę października)
  • oraz Niepokalanego Poczęcia Maryi (8 XII).

Zgodnie z Ceremoniałem, Żywym Różańcem kieruje Rada, którą tworzą zelatorzy, czyli kierownicy, wszystkich róż. Raz w miesiącu Żywy Różaniec dokonuje zmiany tajemnic różańcowych. Imiona nowo przyjętych członków wpisuje się do parafialnej Księgi Żywego Różańca. Wspólnota Żywego Różańca uczestniczy każdorazowo w pogrzebie zmarłego członka oraz w specjalnie zamawianej Mszy św. za spokój jego duszy.


Historia Żywego Różańca w naszej Parafii

Żywy Różaniec został założony przy Sanktuarium Królowej Różańca świętego na Służewie zaraz po II wojnie światowej, kilka lat przed powstaniem parafii św. Dominika, jest więc najstarszą wspólnotą parafialną, a przez wiele lat był on jedyną wspólnotą, dlatego oprócz modlitwy konieczne było działanie, i to obejmujące nie tylko członków stowarzyszenia, ale całą Parafię (działalność charytatywna, opieka nad bielankami, pomoc przy przeprowadzaniu procesji Bożego Ciała i in.).

Na początku lat osiemdziesiątych, w okresie stanu wojennego oczy większości Polaków skierowały się w stronę Kościoła, szukając w Nim oparcia. Wtedy wspólnota Żywego Różańca okazała ludzką solidarność tym, którzy jej najbardziej potrzebowali – ludziom chorym, samotnym i w podeszłym wieku, odwiedzając ich i informując o tym, co się dzieje w Parafii, zanosząc im paczki z darów z zagranicy, oraz paczki świąteczne z opłatkiem i serdecznymi życzeniami i słowami otuchy. W ten sposób powstała róża charytatywna p.w. św. Brata Alberta Chmielowskiego, a część podopiecznych przyłączyła się do wspólnej modlitwy (róża chorych p.w. św. Jana Bożego i róża chorych p.w. św. Stanisława Szczepanowskiego, składająca się z pensjonariuszy Domu Opieki Społecznej), wnosząc do naszego skarbca ogromne wartości – swoje cierpienie i osamotnienie. Widząc tę działalność wiele osób przyłączyło się do Żywego Różańca.

Jesienią 1983 roku powstała obecna struktura stowarzyszenia. W latach 1984-1985 jedenaście pełnych róż dorosłych i dwie róże bielanek złożyło Matce Bożej Różańcowej uroczyste ślubowania; trzy róże dorosłych były niepełne. W maju 1989 roku Żywy Różaniec liczył 229 osób. Róże bielanek składały ślubowania co roku, po raz ostatni w roku 1992.

Obok tradycyjnych róż stanowych powstały nowe róże, skupiające członków w różnym wieku i różnych stanów, pragnące działać w jakimś kierunku. Często w jednej róży wspólnie modlili się i działali mąż i żona, matka i córka, teściowa z synową, rodzice i dzieci. Bielanki (róża p.w. Niepokalanego Poczęcia NMP i róża p.w. Matki Bożej Różańcowej) i ich rodzice (róża p.w. św. Anny i róża p.w. św. Urszuli Ledóchowskiej) wspólnie uczestniczyli w liturgii i procesjach, a matki ministrantów (róża p.w. Matki Bożej Fatimskiej) pomagały w różnych pracach w kaplicy parafialnej, nie mieliśmy bowiem jeszcze swojego kościoła. W celu pogłębienia wiedzy religijnej, róża św. Tomasza z Akwinu przez dziesięć lat organizowała raz w tygodniu spotkania dyskusyjne, na których pod kierunkiem Ojców Dominikanów omawiano dogmaty wiary, istotę sakramentów, zagadnienia filozoficzne i teologiczne. Róża św. Maksymiliana Kolbego organizowała wieczorne i nocne czuwania, przede wszystkim w pierwsze soboty miesiąca. Nowe róże modlitewne wybrały stałe intencje modlitwy; róża p.w. św. Jadwigi śląskiej modlitwą wspierała budowę naszego kościoła parafialnego, a róża p.w. św. Dominika modliła się o liczne i dobre powołania kapłańskie i zakonne. W krótkim czasie modlitwa ta zaowocowała powołaniem z jej grona w listopadzie 1984 roku do Zgromadzenia Sióstr Dominikanek. Tradycyjnymi różami modlitewnymi były róże p.w. Miłosierdzia Bożego, Niepokalanego Serca Maryi, św. Jacka i św. Józefa.

W drugiej połowie lat osiemdziesiątych zaczęły powstawać inne wspólnoty parafialne. Żywy Różaniec stopniowo wycofywał się z działania na rzecz swojej zasadniczej misji, czyli modlitwy różańcowej. Pod koniec XX wieku pozostało już tylko 11 pełnych róż dorosłych; 3 róże dorosłych i 2 róże bielanek przestały istnieć. W Roku Wielkiego Jubileuszu w uroczystość Zwiastowania Pańskiego istniejące róże odnowiły ślubowania.

Na początku XXI wieku, szczególnie dzięki ogłoszeniu przez Ojca świętego Roku Różańca, nasze stowarzyszenie zaczęło się rozszerzać. Róże zostały poszerzone do 20 osób, odnowiono róże p.w. św. Maksymiliana Kolbego i św. Józefa (róża stanowa męska), powstały nowe róże, których patronami są, zarówno wyniesieni na ołtarze przez Jana Pawła II, Siostra Faustyna, Matka Teresa z Kalkuty, Ojciec Pio i bł. Michał Czartoryski ze służewskiego konwentu Ojców Dominikanów, jak i popularni święci z "długim stażem", św. Franciszek z Asyżu, bł. Czesław Odrowąż i św. Marcin de Porres. W Uroczystość Niepokalanego Poczęcia w roku 2006 Prymas Polski, Józef kardynał Glemp, poświęcił nową kaplicę Matki Bożej Różańcowej w naszym kościele. Na zakończenie tej ceremonii przyjął do Żywego Różańca dwie róże pod wezwaniem Jana Pawła II. W następnych latach nowo powstałe róże obrały za patronów św. Wojciecha, bł. ks. Michała Sopoćkę, Matkę Bożą Różańcową oraz św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego.

Żywy Różaniec w naszej Parafii stara się realizować żądania Matki Bożej przekazane w Fatimie w roku 1917 trójce dzieci – Łucji, Franciszkowi i Hiacyncie - pamiętając, że papież Pius XII nazwał je "jedynym ratunkiem dla świata", poprzez uczestnictwo w nabożeństwach pierwszej soboty w intencji wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu Maryi za grzechy własne i świata (po raz pierwszy na Służewie nabożeństwo zostało odprawione w dniu 5 maja 1984 roku) oraz w pokutnych nabożeństwach fatimskich w 13. dniu każdego miesiąca na pamiątkę objawień. Od 1989 roku Żywy Różaniec prowadzi przed wieczorną Mszą świętą, rozpoczynającą pokutne nabożeństwo fatimskie, godzinną adorację Najświętszego Sakramentu połączoną z modlitwami do Miłosierdzia Bożego.

Raz lub dwa razy w roku Żywy Różaniec organizuje pielgrzymki do sanktuariów Maryjnych. Jesienią 1983, w ramach pielgrzymki do Częstochowy i Gidel, Ojciec Proboszcz, Jan Spież OP, oddał Matce Bożej, która jest Patronką i Królową Polski, w opiekę naszą Parafię, szczególnie dzieło budowy kościoła parafialnego p.w. św. Dominika, na co właśnie wtedy, po wielu lat starań, otrzymaliśmy pozwolenie. Budowa naszego kościoła trwała dziesięć lat. Kościół został uroczyście konsekrowany przez Prymasa Polski, Józefa kardynała Glempa, 30. października 1994 roku. W maju 2005 roku odnowiliśmy na Jasnej Górze akt zawierzenia naszej Parafii Matce Bożej. We wrześniu 2008 roku uczestniczyliśmy w Mszy św. beatyfikacyjnej ks. Michała Sopoćki.


Żywy Różaniec w naszej Parafii - aktualności

W naszej parafii Radą żywego Różańca kieruje kilkuosobowe prezydium wybierane na 3-letnią kadencję. Wyłania ono spośród siebie przewodniczącego i zastępcę, sekretarza, skarbnika, osobę odpowiedzialną za opiekę nad starszymi i chorymi członkami oraz organizatora pielgrzymek.

Obecnie opiekunem Żywego Różańca w naszej parafii jest o. Stanisław Przepierski OP.

Stan żywego Różańca: W maju 2012 roku grono naszej parafialnej rodziny Żywego Różańca liczy 600 osób (30 pełnych róż). Spis zmarłych członków obejmuje 135 nazwisk. Poniżej spis naszych róż:

  • Róża 1 p.w. św. Alberta Chmielowskiego,
  • Róża 2 p.w. św. Urszuli Ledóchowskiej,
  • Róża 3 p.w. Niepokalanego Serca Maryi,
  • Róża 4 p.w. św. Anny,
  • Róża 5 p.w. św. Tomasza z Akwinu,
  • Róża 6 p.w. św. Jadwigi śląskiej,
  • Róża 7 p.w. Miłosierdzia Bożego,
  • Róża 8 p.w. św. Jacka Odrowąża,
  • Róża 9 p.w. św. Dominika Guzmana,
  • Róża 10 p.w. Matki Bożej Fatimskiej,
  • Róża 11 p.w. św. Jana Bożego,
  • Róża 12 p.w. św. Faustyny Kowalskiej,
  • Róża 13 p.w. bł. Matki Teresy z Kalkuty,
  • Róża 14 p.w. św. Maksymiliana Marii Kolbego,
  • Róża 15 p.w. bł. Michała Czartoryskiego OP,
  • Róża 16 p.w. św. Józefa, Oblubieńca NMP,
  • Róża 17 p.w. św. Franciszka z Asyżu,
  • Róża 18 p.w. św. Marcina de Porres,
  • Róża 19 p.w. św. Ojca Pio z Pietrelciny,
  • Róża 20 p.w. bł. Czesława Odrowąża,
  • Róża 21 p.w. bł. Jana Pawła II,
  • Róża 22 p.w. bł. Jana Pawła II,
  • Róża 23 p.w. św. Wojciecha,
  • Róża 24 p.w. bł. Michała Sopoćki,
  • Róża 25 p.w. Matki Bożej Różańcowej,
  • Róża 26 p.w. św. Zygmunta Szczęsnego Felińskiego,
  • Róża 27 p.w. bł. ks. Jerzego Popiełuszki,
  • Róża 28 p.w. św. Stanisława Kostki,
  • Róża 29 p.w. bł. Alana de la Roche,
  • Róża 30 p.w. Sł. Bożej Pauliny Jaricot,
  • Róża 31 p.w. Sł. Bożego kard. Stefana Wyszyńskiego.

Spotkania Żywego Różańca w naszej parafii

Comiesięczne Msze św. zamawiane przez członków Żywego Różańca w parafii św. Dominika:

  • w każdą I sobotę miesiąca: Msza św. o godz. 18.00 o nawrócenie grzeszników i obronę życia od początku do naturalnej śmierci
  • w każdą I niedzielę miesiąca: Msza św. o godz. 14.00 w dwóch intencjach: (1) za zmarłych i żywych członków Żywego Różańca oraz za ich rodziny oraz (2) o kanonizację bł. Jana Pawła II

Zmiana tajemnic różańcowych odbywa się w naszej Parafii w pierwszą niedzielę miesiąca. Porządek spotkania:

  • godz. 14:00 Msza św. w zamówionych intencjach (patrz wyżej)
  • bezpośrednio po Mszy św. Koronka do Bożego Miłosierdzia przed obrazem Jezusa Miłosiernego (w kościele)
  • po koronce spotkanie programowe w wyznaczonej sali przykościelnej

Intencje modlitewne Żywego Różańca w naszej parafii

W naszej Parafii członkowie stowarzyszenia modlą się stale

  • o rozkwit modlitwy różańcowej, wspólnot Żywego Różańca i tryumf Niepokalanego Serca Maryi,
  • w papieskich intencjach misyjnych, w intencji Ojca Świętego, za misje oraz w intencjach własnych,
  • o nawrócenie grzeszników,
  • o ochronę życia od poczęcia do naturalnej śmierci,
  • o kanonizację Jana Pawła II,
  • o łaskę czystych serc oraz dobrych obyczajów dla wszystkich ludzi,
  • o rozkwit kultu cudownego obrazu Niepokalanej Królowej Różańca Świętego na Służewie.

Intencje różańcowe w roku 2013:

  • W styczniu modlimy się o pokój na świecie, w naszej ojczyźnie, w naszych rodzinach i w naszych sercach
  • W lutym modlimy się o zdrowie dla chorych, ulgę dla cierpiących, dobrą śmierć dla konających
  • W marcu modlimy się o dar dobrych i licznych powołań kapłańskich i zakonnych
  • W kwietniu modlimy się za przystępujących do sakramentu pokuty o łaskę dobrej i owocnej spowiedzi świętej oraz za spowiedników o dar cierpliwości, mądrości i roztropności dla nich
  • W maju modlimy się za wszystkich przygotowujących się do przyjęcia sakramentów świętych oraz o wzrost czci dla Matki Bożej
  • W czerwcu modlimy się o mądrość i roztropność dla dzieci i młodzieży
  • W lipcu modlimy się za przebywających na urlopach i wakacjach - o dar owocnego przeżycia wypoczynku oraz dar otwartych serc i oczu na Boga
  • W sierpniu modlimy się o trzeźwość naszego narodu
  • We wrześniu modlimy się za dzieci i młodzież, ich rodziców, opiekunów, wychowawców, nauczycieli i katechetów o błogosławieństwo Boże dla nich w nauce, w wychowaniu oraz o łaskę pogłębienia życia duchowego
  • W październiku modlimy się o mocną wiarę, czystość serc i wytrwałość dla powołanych do stanu kapłańskiego i zakonnego
  • W listopadzie modlimy się za dusze w czyśćcu cierpiące
  • W grudniu modlimy się za bezdomnych, cierpiących, samotnych i niekochanych

Zapraszamy wszystkich do wspólnej modlitwy różańcowej.

Danuta Żymierska, Stowarzyszenie Żywego Różańca

Zdjęcia z I Ogólnopolskiej Pielgrzymki Żywego Różańca na Jasną Górę
1 czerwca 2013 r.




[Początek strony]