Informacje ogólne | Kontakt | Terminy spotkań | Relacja ze spotkań



Wspólnota osób chorych i niepełnosprawnych
bł. o. Michała Czartoryskiego


Od 2009 roku w każdą drugą sobotę miesiąca (oprócz miesięcy wakacyjnych: lipiec i sierpień) w parafii św. Dominika odbywają się spotkania osób chorych i niepełnosprawnych. Rozpoczynają się one Mszą świętą o godz. 12.30 odprawianą zazwyczaj w dolnym kościele (dostępnym dzięki windzie także dla osób niepełnosprawnych). Potem zwykle jest "coś ciekawego" - koncert, prelekcja lub wykład.

Koncertowała już dla nas Antonina Krzysztoń, wiersze Norwida i ks. Twardowskiego recytowała Maja Komorowska, o kardynale Wyszyńskim opowiadał Paweł Zuchniewicz. Dzięki wspomnieniom podróżniczki Moniki Rogozińskiej "zwiedziliśmy" Amerykę Południową, a wraz z korespondentką Polskiego Radia w Tokio "byliśmy" w Japonii. Odwiedzają nas dzieci z pobliskiej szkoły z ciekawymi programami artystycznymi i również takie osoby jak: piosenkarka Halina Frąckowiak, reżyser teatralny Piotr Cieplak czy ojciec Jacek Salij. Każdy na naszych spotkaniach może znaleźć dla siebie coś ciekawego.

bł. Michał Czartoryski
Comiesięczne spotkania są też okazją do rozmowy, czasem bliższego poznania się i wsparcia w niełatwych problemach życia codziennego - przy kawie lub herbacie i pokrzepiającym ciastku.

Od 2013 roku mamy swojego patrona. Jest nim ojciec Michał Czartoryski - dominikanin, kapelan Powstania Warszawskiego, beatyfikowany przez papieża Jana Pawła II w 1999 r. wśród 108 męczenników II wojny światowej.

Jest nas około 20 osób na wózkach, a wszystkich obecnych na spotkaniach około 50-70 osób.

Niektóre osoby na wózkach elektrycznych dojeżdżają same, inne dowożone są przez rodziny, dla jeszcze innych Wspólnota św. Dobrego Łotra wraz z Duszpasterstwem Akademickim Studnia organizuje pomoc wolontariuszy.



»» Litania do bł. Michała Czartoryskiego OP


Informacje kontaktowe

Duchowy opiekun spotkań: o. Witold Słabig OP (+ 09.08.2016)

śp. o. Witold Słabig OP

Wierzymy, że wraz ze śmiercią "życie zmienia się, ale się nie kończy".
Dlatego sercem całym ufamy, że nadal jesteś naszym opiekunem,
tylko zmieniłeś sposób roztaczania opieki nad nami.
Ojcze Witoldzie! Kochamy Cię bardzo i prosimy: módl się za nami!

Twoja wspólnota "chorych" (jak w skrócie o nas mówiłeś)

Duszpasterz: o. Krzysztof Michałowski OP
Nasz współbrat: br. Jan Mszyca OP

Koordynator: Alina Adamska - tel. kom. 666 128 178


Terminy spotkań

sobota, 9 września 2017, godz. 12.30


Relacja z ostatnich spotkań

» Spotkania w roku 2016/2017 - fotogaleria i relacje
» Spotkania w roku 2015/2016 - fotogaleria i relacje
» Spotkania w roku 2014/2015 - fotogaleria i relacje
» Spotkania w roku 2013/2014 - fotogaleria i relacje
» Spotkania w roku 2012/2013 - fotogaleria i relacje
» Spotkania we wcześniejszych latach - fotogaleria



Czerwiec 2017

Zobacz więcej zdjęć:
» wizyta w Muzeum Narodowym w Warszawie - 6 czerwca 2017
» spotkanie - 10 czerwca 2017

Spotkanie w czerwcuPodczas czerwcowego spotkania (10 czerwca 2017 r.) odwiedziła nas Sylwia Prządka, młoda dziewczyna po studiach, która od września 2015 r. do sierpnia 2016 r. przebywała na misjach w Afryce. Sylwia wraz ze swoją koleżanką Pauliną jako wolontariuszki pracowały w Salezjańskim Ośrodku Misyjnym w zambijskim mieście Kabwe, gdzie w dzielnicy slumsów Makululu organizowały przyparafialną szkołę dla afrykańskich dzieci.
Dziewczyny prowadziły tam podstawowe zajęcia z języka angielskiego, matematyki, rysunków. Rozpiętość wiekowa ich uczniów była duża - od dziesięciu do dwudziestukilku lat - jednak wszyscy byli na tym samym poziomie, ponieważ nikt wcześniej nie uczył się ani czytać, ani pisać. Dla wszystkich też wielką radością była możliwość uczestniczenia w takich zajęciach. Nie wszystkie jednak dzieci mogły przychodzić do szkoły. Rodzice niektórych z nich nie odczuwali potrzeby wysyłania swoich dzieci na zajęcia, inne z kolei nie mogły przychodzić ze względu na domowe obowiązki, takie jak np. stanie w kolejce po wodę, a jeszcze inne, gdy w domu było robione pranie, nie mogły przyjść, bo po prostu nie miały się wtedy w co ubrać.
Szkoła cieszyła się jednak dużym powodzeniem. Gdy Sylwia z Pauliną zaczynały organizować zajęcia w Makululu, przychodziła do nich grupka zaledwie kilku uczniów, a gdy wyjeżdżały, szkoła liczyła około 150 osób.
Dziękujemy Ci, Sylwio, że do nas przyszłaś, że pokazałaś nam skrawek innego dla nas świata, gdzie obok bogatych dzielnic istnieją slumsy, ale Eucharystia tam sprawowana przepełniona jest śpiewem, tańcem i radością.


[Początek strony]